Gaz ziemny umożliwia osiąganie bardzo wysokich współczynników sprawności energetycznej w porównaniu do innych nośników energii będących paliwami kopalnymi.
Gaz ziemny jest wygodny w transporcie na duże odległości przy zastosowaniu najbardziej rozpowszechnionego sposobu z wykorzystaniem rurociągów, a proces spalania gazu jest łatwy do sterowania oraz kontrolowania z możliwością jego zautomatyzowania.
Dzięki wysokiej kaloryczności jest stosowany jako bardzo dobre źródło energii w gospodarstwach domowych i w przemyśle, ponieważ urządzenia grzewcze wykorzystujące gaz ziemny są bardzo łatwe w użyciu, nie wymagające specjalistycznej wiedzy.
Reasumując można stwierdzić, że zalety użytkowe gazu ziemne są następujące:
- dobry i stosunkowo tani surowiec energetyczny,
- brak konieczności magazynowania u odbiorcy,
- łatwy transport rurociągami,
- łatwy surowiec w użytkowaniu,
- stała jakość paliwa,
- stała temperatura spalania,
- stała wartość opałowa,
- łatwa regulacja oraz automatyzacja procesu spalania,
- w procesie spalania nie powstają odpady (jak np. popioły z węgla),
- spalanie prowadzi do powstania jedynie śladowych ilości gazowych związków azotu oraz siarki.
Obecnie do wytwarzania energii cieplnej używane są powszechnie trzy rodzaje surowców kopalnych:
- węgiel,
- olej opałowy,
- gaz ziemny.
W porównaniu z węglem i olejem opałowym spalany gaz ziemny emituje znacznie mniej tlenków azotu, tlenku węgla oraz dwutlenku węgla będącego główną przyczyną efektu cieplarnianego. Jak wynika z wykresu zamieszczonego poniżej gaz ziemny jest paliwem najbardziej przyjaznym dla środowiska.
Procentowy udział w emisji zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego w wyniku spalania różnych rodzajów paliw
W Polsce konieczne jest zwiększenie udziału gazu ziemnego w produkcji energii i ciepła, ponieważ wiąże się to ze zwiększeniem efektywności energetycznej przy wytwarzaniu produktów oraz zmniejszeniem oddziaływania emisji na środowisko.